Śp. lek. Janusz Koza (zm. 3 lipca 2026 r.)
Z głębokim żalem zawiadamiamy o śmierci śp. lek. Janusza Kozy
Z głębokim żalem przyjęliśmy wiadomość o śmierci
śp. lek. Janusza Kozy, emerytowanego lekarza ginekologa-położnika.
Doktor Janusz Koza przez wiele lat związany był zawodowo ze Szpitalem Kolejowym oraz Przychodnią Kolejową w Krakowie, niosąc pomoc pacjentkom i służąc swoją wiedzą, doświadczeniem oraz zaangażowaniem.
Śp. lek. Janusz Koza zmarł 3 lipca 2026 r. w wieku 92 lat.
Uroczystości pogrzebowe odbędą się w piątek, 10 lipca 2026 r. o godz. 11:00 na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Rodzinie, Bliskim oraz wszystkim, którzy znali śp. lek. Janusza Kozę, składamy wyrazy głębokiego współczucia
doktor Jerzy Radziszowski (zm. 22 maja 2026 r.)
Z wielkim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci doktora Jerzego Radziszowskiego, byłego przewodniczącego Zespołu ds. POZ i AOS Okręgowej Rady Lekarskiej w Krakowie, przewodniczącego Zespołu Negocjacyjnego Kolegium Zakładów Lecznictwa Otwartego w Krakowie oraz założyciela, prezesa zarządu i kierownika Przychodni Lekarskiej „Diamed” w Krakowie.
Doktor Radziszowski urodził się w Krakowie, jednak studia podjął na Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. Uzyskał specjalizację I stopnia w zakresie chorób wewnętrznych. „Wspaniały profesjonalista, oddany swoim pacjentom”, „Konkretny, miły lekarz. Wyjątkowo rzeczowy” – wspominają go ci, dla których był lekarzem pierwszego kontaktu, a więc tym najbliższym. Doktor Jerzy Radziszowski nie tylko leczył, lecz również mocno angażował się w walkę o uprawnienia internistów oraz nieustanne podnoszenie jakości świadczeń udzielanych w ramach podstawowej opieki zdrowotnej. Walczył także z absurdalnymi pomysłami jak np. dodatkowe szkolenia z medycyny rodzinnej dla specjalistów zatrudnionych w POZ, a jako autorytet w swojej dziedzinie komentował w prasie medycznej i samorządowej propozycje reform dotyczące POZ.
Lek. dent. Robert Stępień, prezes Okręgowej Rady Lekarskiej VIII i IX kadencji, obecnie sekretarz ORL w Krakowie, tak wspomina zmarłego Kolegę:
„Doktor Jerzy Radziszowski przede wszystkim był wspaniałym człowiekiem, otwartym na ludzi, gotowym do współpracy z innymi. Był świetnym lekarzem. Miał też ogromną wiedzę medyczno-prawną, był kompetentny i konkretny. Nie kryłem radości, kiedy zgodził się współpracować z samorządem lekarskim, z naszą Izbą i w VIII kadencji został delegatem na Zjazd, a potem, na moją prośbę, stanął na czele Zespołu ds. POZ i AOS. W IX kadencji nie był już delegatem, ale nadal kierował pracami Zespołu. Świetnie reprezentował lekarzy nie tylko POZ, do grona których należał, ale całą naszą Izbę w kontaktach z Sejmem, uczestniczył w pracach nad projektami różnych aktów prawnych. Odważnie walczył ze złymi, szkodliwymi dla lekarzy regulacjami. Był też przedstawicielem samorządu i krakowskiej Izby w rozmowach z centralą NFZ. Jego odejście to ogromna strata”.
Jako delegat na Okręgowy Zjazd Lekarzy w Krakowie, był współtwórcą i organizatorem programu darmowych szczepień dla lekarzy zrzeszonych w Okręgowej Izbie Lekarskiej w Krakowie. Pierwsze szczepienia odbywały się w kierowanej przez niego przychodni. A gdy akcja wywołała olbrzymie zainteresowanie lekarzy, koordynował organizację punktów szczepień w innych miejscach.
Jerzy Radziszowski zmarł 22 maja 2026 r. w wieku 57 lat. Uroczystości pogrzebowe odbędą się 30 maja o godzinie 11 na Cmentarzu Komunalnym w Skawinie.
Prof. zw. Tadeusz Witosław Cichocki (zm. 21 kwietnia 2026 r.)
To był wtorek 21 kwietnia 2026 roku. Zwyczajny dzień.
Dla nas bardzo smutny. Tego dnia odszedł nasz Tato Prof. zw. Tadeusz Witosław Cichocki.
Urodził się 27 października 1936 roku w Będzinie, w rodzinie ziemiańskiej
o kilkupokoleniowej tradycji prawniczej. Był świetnym matematykiem, planował projektować okręty, ale został lekarzem. Histologią i dydaktyką zainteresował się jeszcze w połowie studiów, kiedy to pani Prof. Jadwiga Ackermann, ówczesna kierownik Zakładu Histologii, zaproponowała mu etat asystenta.
Zawsze miał szerokie zainteresowania. Poza medycyną, a w niej ukochanymi naukami podstawowymi, pasjonował się historią, która, tak jak wiele innych osób z jego pokolenia, boleśnie go doświadczyła. Prócz tego był znakomitym sportowym brydżystą i pływakiem.
Od początku pozostawał silnie związany z Uczelnią. Wcześnie wszedł w jej struktury administracyjne, najpierw w roli dziekana, a następnie rektora Akademii Medycznej
w Krakowie. Jednocześnie przez wiele lat pozostawał kierownikiem Zakładu, a następnie Katedry Histologii. Był autorem wielu liczących się publikacji, podręczników z histologii
i cytofizjologii, członkiem krajowych i międzynarodowych towarzystw naukowych, uznanym autorytetem w swojej dziedzinie w kraju i zagranicą.
Był pełnym pasji wykładowcą i wielkim przyjacielem studentów co znalazło odzwierciedlenie w powołaniu z jego inicjatywy studiów doktoranckich. Kontynuował pracę dydaktyczną do 80 roku życia.
W uznaniu zasług dla środowiska został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, odznaką „Za wzorową pracę w służbie zdrowia”, wyróżnieniem Pro Arte Docendi, odznaką Honoris Gratia i odznaką „Zasłużony dla Uniwersytetu Jagiellońskiego”. Wysoko sobie cenił te odznaczenia.
Ale przede wszystkim był dobrym, mądrym, życzliwym Człowiekiem, o niezwykłej kulturze osobistej.
Dla rodziny i bliskich – kochającym mężem, ojcem, dziadkiem, pradziadkiem
i przyjacielem.
Dla nas – jego dzieci – pozostawał wielkim autorytetem, wzorem i wsparciem. Był lekiem na całe zło. Uczył nas prawości, szacunku dla ludzi, otwartości na świat.
To wielkie szczęście, że mieliśmy takiego Tatę.
Są ludzie, których odejście pozostawia pustkę. Nasz Tato do takich osób należał.
Córka i syn – Ewa i Łukasz Cichoccy
Lek. dent. Mieczysław Łazarz (zm. 19 marca 2026 r. w Krakowie)
„Spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą” – to słynny cytat z wiersza księdza Jana Twardowskiego, jak – że prawdziwy….
Odszedł od nas Mieczysław Łazarz – lekarz stomatolog, specjalista chirurgii stomatologicznej, ale przede wszystkim wspaniały, ciepły i empatyczny człowiek. Jego uśmiech i dobre słowo pozostaną z nami na zawsze.
Lek. Małgorzata Teresa Grotyńska (zm. 20 stycznia 2026 r. w Krakowie)
Doktor Małgorzata Grotyńska w 1987 roku ukończyła studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Krakowie.
Wybrała radiologię jako specjalizację i w ten sposób kontynuowała rodzinną tradycję. Jej ojciec, dr Witold Augustyński był znakomitym radiologiem, przez większość życia związanym ze Szpitalem Zakonu Bonifratrów św. Jana Grandego w Krakowie. Tam też rozpoczęła swoją karierę zawodową doktor Grotyńska.
Dr n. med. Andrzej Dubiel (zm. 10 stycznia 2026 r. w Krakowie)
W piątek 16 stycznia 2026 r. na Cmentarzu Podgórskim w Krakowie z wielkim smutkiem pożegnaliśmy dr. n. med. Andrzeja Dubiela, wspaniałego człowieka, niezapomnianego lekarza pediatrę, uwielbianego przez dzieci i ich rodziców, nauczyciela kilku pokoleń medyków.
